توضیح استاد اشراقی درباره این شعر زیبا:

در سال 1361 در تهران ملاقاتی نمودم با نو بزرگواری که تازه از جبهه آمده بود و ترکشی در بدن داشت، صحبت های زیادی باهم داشتیم و ایشان حالت های بسیار دیدنی و عارفانه ای از خود نشان می داد بطوری که در تعبیر آن متحیرم، چیزی نگذشت که این جوان برومند در یکی از جبهه های جنوب  در منطقه جفیر به شهادت رسید، وصیت نامه ی این لاله ی اینک خفته در دل خاک را که از افراد فامیل هم بود مطالعه کردم و غزلی سرودم با عنوان بخوان به نام گل سرخ و لاله و شمشاد و به عنوان هدیه به خانواده این شهید بزرگوار و دیگر شهیدان تقدیم می دارم ،غزل تقریبا وصف حالی است از پدر آن شهید .

در میان اقوام و قبایل مختلف این آداب و رسوم متناسب با مقتضیات و وضعیت آن منطقه خاص شکل گرفته است که با تعمق و تأمل در این آداب و رسوم می توان به جذابیتهای فراوانی رسید. در گلپایگان این جذابیت و شیرینی به خوبی قابل رؤیت می باشد.